Ellen Burstyn

Ellen Burstyn (doğum adı Edna Rae Gillooly; 7 dekabr 1932) amerikalı aktrisadır. Dram janrındakı filmlərdə mürəkkəb qadın obrazlarını canlandırması ilə tanınan aktrisa "Oskar", "Toni" və iki "Praymtaym Emmi" mükafatı da daxil olmaqla çoxsaylı mükafatlara layiq görülüb və bununla da "Aktyorluq üzrə Üçlü Tac"ı qazanan azsaylı sənətçilərdən biri olub. O, həmçinin BAFTA və "Qızıl Qlobus" mükafatlarını da qazanıb. Burstyn aktyorluq debütünü 1957-ci ildə Brodveydə "Fair Game" tamaşası ilə edib, daha sonra "Same Time, Next Year" (1975) tamaşasındakı roluna görə "Toni" mükafatının "Ən yaxşı aktrisa" nominasiyasının qalibi olub. O, Martin Skorsezenin "Alice Doesn't Live Here Anymore" (1974) romantik dramında dul qadın Alice Hyatt obrazına görə "Oskar"ın "Ən yaxşı aktrisa" mükafatını qazanıb. Onun "Oskar"a namizəd olduğu digər rolları "The Last Picture Show" (1971), "The Exorcist" (1973), "Same Time, Next Year" (1978), "Resurrection" (1980) və "Requiem for a Dream" (2000) filmlərindəki ifalarıdır. Onun digər diqqətçəkən filmləri arasında "Harry and Tonto" (1974), "How to Make an American Quilt" (1995), "Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood" (2002), "W." (2008), "Interstellar" (2014), "The Age of Adaline" (2015) və "Pieces of a Woman" (2020) yer alır. O, NBC kanalının "Law & Order: Special Victims Unit" (2009) hüquqi dramındakı qonaq roluna və USA Network kanalının "Political Animals" (2013) siyasi mini-serialındakı ikinci plan roluna görə "Praymtaym Emmi" mükafatlarını qazanıb. Onun "Emmi"yə namizəd olduğu digər rolları "Pack of Lies" (1988), "Mrs. Harris" (2005), "Big Love" (2008), "Draft Day", "Flowers in the Attic" (hər ikisi 2014) və "House of Cards" (2016) layihələrindəki ifalarıdır. 2000-ci ildən bəri o, Nyu-Yorkdakı "Actors Studio" dram məktəbinin həmsədridir. 2013-cü ildə səhnə fəaliyyətinə görə "Amerika Teatr Şöhrət Zalı"na daxil edilib.